ເພື່ອຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງອາຊຽນ
* ກ່ອນໜ້ານີ້ 40 ປີ,ບັນດາປະຊາຊາດໃນຂົງເຂດອາຊີອາຄະເນໄດ້ຕັ້ງຄວາມຫວັງອັນແຮງກ້າ,
ໄດ້ມີຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຂົງເຂດ
ນີ້ມີການຮ່ວມມືກັນຢ່າງຮອບ
ດ້ານເພື່ອຄວາມຢູ່ດີກິນດີຂອງປະຊາຊົນໃນພາກພື້ນ, ທັງນີ້,ໃນວັນທີ 8 ສິງຫາ 1967 ຢູ່ທີ່ບາງກອກ ປະເທດໄທ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ສະມາຄົມບັນດາປະຊາຊາດອາຊີອາຄະເນ ຫຼື ທີ່ຄຸ້ນຫູກັນດີຄື: ອາຊຽນ ໂດຍ 5 ປະເທດອັນໄດ້ແກ່: ອິນໂດເນເຊຍ, ມາເລເຊຍ, ຟິລິບປິນ,ສິງກະໂປ ແລະ ປະເທດໄທ ແລະ ໃນວັນດຽວກັນກໍໄດ້ລົງນາມໃນ “ຖະແຫຼງການບາງກອກ”.ຈາກນັ້ນ, ປະເທດ ບຣູໄນ ດາລູຊາຣາມ ແລະ ສສ. ຫວຽດນາມ ກໍໄດ້ຖືກຮັບເຂົ້າເປັນປະເທດສະມາ ຊິກທີ 6 ແລະ 7 ໃນວັນທີ 8 ມັງກອນ 1984,ວັນທີ 28 ກໍລະກົດ 1995 ຕາມລຳດັບ.“ ສົ່ງເສີມການພັດທະນາເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ ແລະ ວັດທະ ນະ ທຳໂດຍຜ່ານໂຄງການຮ່ວມມື, ປົກ ປັກຮັກສາສະເຖຍລະພາບທາງການເມືອງ ແລະ ເສດຖະກິດໃຫ້ພົ້ນຈາກການເປັນປໍລະປັກກັນລະ ຫວ່າງມະຫາອຳນາດ ແລະ ເປັນເວທີຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການແກ້ໄຂບັນຫາຄວາມຂັດແຍ້ງໃນພາກພື້ນ” ນີ້ຄືທິດທາງການເຄື່ອນໄຫວ, ຈຸດ ປະສົງ ແລະ ການເຫັນພ້ອມກັນຂອງບັນດາປະເທດສະມາຊິກອາຊຽນ.ເມື່ອເດືອນ ກຸມພາ 1976 ໄດ້ດຳເນີນກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ ຄັ້ງປະຖົມມະລຶກ ຢູ່ບາຫລີປະເທດ ອິນໂດເນເຊຍ,ໂດຍທັງ 5 ປະເທດໄດ້ລົງນາມໃນ “ ສົນທິສັນຍາໄມຕີຈິດ ແລະ ການຮ່ວມມືໃນອາຊີອາຄະເນ” ແລະ ໃນ “ ຖະແຫລງ ການວ່າດ້ວຍຄວາມປອງດອງອາຊຽນ “ .ທັງນີ້ທັງສ່ວນຂອງສົນທິ ສັນຍາ ແລະ ຖະແຫລງການດັ່ງ ກ່າວລ້ວນແນໃສ່ປົກປັກຮັກສາ ສັນຕິພາບ, ສະເຖຍລະພາບໃນພາກ ພື້ນທັງເປັນການຊຸກຍູ້ດ້ານເສດຖະ ກິດ-ສັງຄົມໃຫ້ມີການເຕີບໃຫຍ່ແລະຂະນະດຽວກັນກໍຖືເປັນການເພິ່ມທະວີຄວາມ
ປາຖະໜາຢາກຢູ່ຮ່ວມກັນ, ຢາກຮ່ວມມືກັບທຸກຊາດທີ່ຮັກຫອມສັນຕິພາບ ແລະ ກໍຢູ່ໃນວາລະກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ກອງເລຂາປະຈຳຂຶ້ນ.ຈາກນັ້ນ ພຽງປີກວ່າຄືໃນເດືອນສິງຫາ 1977 ຢູ່ທີ່ກົວລາລຳເປີປະເທດມາເລເຊຍ ກໍໄດ້ຈັດກອງປະຊຸມສຸດຍອດຄັ້ງທີ 2 ໂດຍການຈັດກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ເພື່ອເປັນການ
ລະນຶກ 10 ປີວັນສ້າງຕັ້ງອາຊຽນລວມທັງເປັນການຕີລາຄາຄວາມຄືບໜ້າໃນການຜັນ
ຂະຫຍາຍມະຕິຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຮັບຮອງເອົາໃນກອງປະຊຸມສຸດຍອດບາຫລີ. 10 ປີຕໍ່ມາ
ຄືປີ 1987,ຢູ່ມະນີລາ ປະເທດຟິລິບປິນກໍໄດ້ຈັດກອງປະຊຸມສຸດຍອດຄັ້ງທີ 3 ເຊິ່ງໃນກອງປະຊຸມໄດ້ຊຸກຍູ້ໃຫ້ມີການຮ່ວມມືດ້ານເສດຖະກິດ.ທີ່ສຳຄັນ,ໄດ້ລົງນາມ
ໃນຖະແຫລງການມະນິ ລາ ແລະ ສ້າງ “ ແຜນດຳເນີນງານ ຂອງອາຊຽນ “ທັງໄດ້ລົງນາມອະນຸສັນຍາດັດແກ້ “ ສົນທິສັນຍາໄມຕີຈິດ ແລະ ການ
ຮ່ວມມື
ໃນອາຊີອາຄະເນ “ໂດຍຕັ້ງຄວາມຫວັງໃນການເປີດໂອກາດໃຫ້ບັນດາປະເທດຢູ່ນອກ
ພາກພື້ນອາ
ຊຽນສາມາດເຂົ້າຮ່ວມເປັນພາຄີຂອງສົນທິສັນ ຍາດັ່ງກ່າວ.
ໃນເດືອນ ມັງກອນ 1992 ,ໄດ້ຈັດກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊຽນ ຄັ້ງທີ 4 ຢູ່ ສິງກະໂປ ແລະ ໃນກອງປະຊຸມນີ້,ບັນດາຫົວໜ້າລັດຖະບານອາຊຽນໄດ້ລົງນາມໃນ “ຖະແຫລງ ການສິງກະໂປ “ ແລະ ໃນ “ ສັນ ຍາກອບເພື່ອເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືດ້ານເສດຖະກິດອາຊຽນ” ແລະ ກໍຢູ່ໃນກອງປະຊຸມນີ້,ໄດ້ຕັດສິນໃຈສ້າງຕັ້ງ “ ເຂດການຄ້າເສລີອາຊຽນ ຫຼື AFTA ໃນກຳນົດ 15 ປີ,ທັງໄດ້ຮ່ວມລົງນາມໃນ “ ສັນຍາວ່າດ້ວຍອັດຕາພາສີຜ່ອນຜັນທີ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຮ່ວມກັນ ຫຼື CEPT ເຊິ່ງຖືເປັນຜົນສຳເລັດອັນສຳຄັນຍິ່ງ.ນອກ ຈາກນີ້,ຍັງໄດ້ເພີ່ມທະວີບົດບາດຂອງເລຂາ
ທິການໃຫຍ່ອາຊຽນ ລວມທັງການກຳນົດໜ້າທີ່ວຽກງານຂອງກອງເລຂາອາຊຽນໃຫ້ກວ້າງອອກກວ່າເກົ່າ.ມາເຖິງ ເດືອນທັນວາ 1995 ຢູ່ບາງກອກ ປະເທດໄທ ໄດ້ຈັດກອງປະຊຸມສຸດຍອດຄັ້ງທີ 5 ໂດຍການອອກ “ຖະແຫລງການບາງກອກ ປີ 1995” ດ້ວຍວັດຖຸປະສົງຈະໃຫ້ທຸກປະເທດ
ໃນອາຊີອາຄະເນເຂົ້າເປັນສະມາ ຊິກອາຊຽນກ່ອນກ້າວເຂົ້າສູ່ສະຕະ ວັດທີ 21 ແລະ ໄດ້ມີການຢືນຢັນເຖິງຄວາມຕັດສິນໃຈຂອງບັນດາປະເທດສະມາຊິກ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຫວັງໃນການເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືກັນດ້ານການເມືອງ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ,ດ້ານເສດ ຖະກິດ ແລະ ວິຊາການ. ກອງປະຊຸມສຸດຍອດຄັ້ງນີ້ຖືເປັນຄັ້ງປະຫວັດ ສາດທີ່ບັນດາປະມຸກລັດ, ຫົວໜ້າລັດຖະ ບານທັງ 10 ປະເທດໄດ້ພົບປະເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ ແລະ ໄດ້ພ້ອມກັນລົງນາມໃນ “ສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍເຂດປອດອາວຸດນິວເຄຼຍໃນອາຊີອາຄະເນ”.
